Más sabe el diablo por viejo que por diablo

Tailer honetan arropen kontsumo azkartuari buruz hausnartuko dugu, eta moda azkarrak gure identitatearekin eta autoirudiarekin dugun harremana nola eraldatu duen aztertuko dugu. Gaur egun, askotan berrerabili baino lehen erosteko joera dugula ikusiko dugu; horrela, gure armairuan dagoeneko dauden arropak alde batera uzten ditugu eta, kasu askotan, nortasun benetakoa eta bakarra adierazteko aukerak galtzen ditugu.

Etengabeko kontsumoak gure buruaz dugun pertzepzioan, pertenentzia-beharrean eta gure irudi sozialaren eraikuntzan nola eragiten duen ere aztertuko dugu. Elkarrizketaren eta esperimentazioaren bidez, benetan arropa gehiago behar dugun ala, aitzitik, dugun arropa beste ikuspegi batetik begiratu behar dugun galdetuko diogu geure buruari.

Tailerraren atal praktiko gisa, ehungintzako sublimazioa bezalako teknikak erabiliko ditugu “zaharrak” edo “modaz kanpokoak” direla uste dugun arropak pieza garaikide, original eta nortasun propioa dutenetan eraldatzeko. Helburua da erakustea sormenak kontsumo inpultsiboa ordezka dezakeela, eta berrerabilpena ez dela soilik aukera jasangarri bat, baizik eta adierazpen pertsonalerako tresna indartsua ere bada.