Lástima que no pueda besar mis propios labios

Ikerketa artxibo moduan lan egitera bideratua dago, ondoren sortutako nahiak eta materialean lan egiteko. Gorputzen egitura arautzaileak astintzeko espazio gisa proposatzen da, horiek konplexutzen dituzten desberdintasunik gabeko egoerei erreparatuz. Arte-bitarten arteko translazio-prozesuen bidez, distantziak eta estraniamenduak aktibatzen dira, berreraikuntza eta deskonstrukzio aukera gisa.

Uzkia

Analak postidentitario espaziotik gorputzak pentsatzera bultzatzen nau, inskripzio genital sexualizatzaileak okertuz, epistemologia binarioan eta ordezkaritza-erregimenetan desdoitzeak eraginez. Uzkiari gorputz guztietan elementu deszentralizatzaile gisa heltzen diot, sistema sexogenerikoa deseraikitzeko duen gaitasunean azpimarratuz, queer teoriatik, hierarkia eta abjekzioaren ikuspegitik.

Gonadiko binarismoa. Genitalak
Estatuen eta medikuntzaren inplikazio politikoek, binarismoo gonadikoan —gónada sexualak: obarioak eta barrabilak— eta genitaletan, elkarrekintzan jarduten dute, gorputzak ezaugarri anatomikoen arabera birbideratuz. Giza fetuaren enbrioiaren garapenean genitalen egoera bereizigabeak eta gorputz intersexuak kontuan hartzeak arriskuan jartzen ditu dikotomia biologiko eta politikoak.

Gorputzak
Giza gorputzera begirada eta hurbilketa bat, bai bere materialitatetik —haragitasuna, muntaiak, gainazalak eta zirkuituak—, bai gorputzengan eragiten duten egitura erregulatzaile eta homogeneizatzaileetatik. Marjinetatik, porositateetatik eta gatazka-guneetatik egiten den kokapena dago, begirada deszentratuz nahasiago edo konplexuago den zerbaitera, izakien egoera bereizigabeagoak aktibatuz.

Egitean eta egotean mantentzea. Prozesu bizia.

Interesgarria iruditzen zait sorkuntza artistikoak edo ikerketak espazio multidirekzional gisa pentsatzea —irudikatzeko harremanen espazio gisa—, ondorioak edo ulermenak transmititzeko espazio gisa baino gehiago. Ikerlari/sortzailea, ikusle/hartzailea eta pieza/ikerketa biltzen dituen irekitze bat da, zerbait berria sortzeko gaitasuna duen espazio batean, parte-hartzeari eskaintzen zaiona, bere porositatea agerian uzten duena eta hierarkia presuntzio bat kolokan jartzen duena. Prozesua egoera bat bezala, non irekita gaudenean menderatzen ditugun eta gu menderatzen gaituzten indarrak kudeatzen ditugun, zertan ulertu edo identifikatu beharrik ez daukagunak; prozesua gorputzetik ezagutu nahi dugun zerbait aldera bultzatzen gaituen mugimendu baten lagun egiten eta bereganatzen gaituen jardun gisa.