Iruñean jaio nintzen 1985ean. Bilbon bizi eta lan egiten dut 20 urte nituenetik. Arte Ederretan lizentziatua; Artean Ikerketa eta Sorkuntza Masterra; eta Marketin eta Merkataritza Zuzendaritzan Masterra UPV/EHUn. Artista bisual gisa eskulturatik lan egiten dut, marrazkia eta argazki-irudia erabiliz. Alderdi autobiografikotik abiatuta, arazo unibertsalak planteatzen ditut, arlo politikotik eta pertsonaletik abiatuta. Lurraldea, identitatea eta afektuak landu ditut, material eta sormen prozesuan interesatuta. Nire lehen amatasunetik, denboraren, erresistentziaren, abiaduraren eta iraunkortasunaren nozioei buruz ikertzen dut. Guggenheim Museoan eta Bilboko Rekalde Aretoan, Huescako CDANen, Uharte Zentroan eta Iruñeko Ziudadelan, besteak beste, jarri ditut erakusketak.

Arte Ederretan lizentziatu nintzen, UPV/EHUn (1986), grabatu espezialitatean. 1996tik Uharteko Zubiarte grabatu tailerra zuzentzen dut, eta bertan irakaskuntza eta sorkuntza uztartzen ditut. Duela gutxi, Hamalau gehiago (2020) erakusketa kolektiboan parte hartu dut, Nafarroako Museoak erositako Cuando los sueños van a los ojos y susurran caricias de mar agitados piezarekin. 2022an, Iruñeko Espacio Apaindu zentroan, memoria, isiltasuna eta natura lotzen dituzten piezak erakutsi nituen, formatu berriekin egindako esperimentazioan oinarrituta, marrazkiarekin eta grabatuarekin uztartzen diren zilarrezko hariak erabiliz. Ehunaren teknika tradizionalak berreskuratzen ditut, nire bizitzan garrantzitsuak diren emakumeei buruz hitz egin ahal izateko eta, era berean, eskuzko lanak balioetsi eta aldarrikatzeko.

Iruñean jaio nintzen 1985ean. Bilbon bizi eta lan egiten dut 20 urte nituenetik. Arte Ederretan lizentziatua; Artean Ikerketa eta Sorkuntza Masterra; eta Marketin eta Merkataritza Zuzendaritzan Masterra UPV/EHUn. Artista bisual gisa eskulturatik lan egiten dut, marrazkia eta argazki-irudia erabiliz. Alderdi autobiografikotik abiatuta, arazo unibertsalak planteatzen ditut, arlo politikotik eta pertsonaletik abiatuta. Lurraldea, identitatea eta afektuak landu ditut, material eta sormen prozesuan interesatuta. Nire lehen amatasunetik, denboraren, erresistentziaren, abiaduraren eta iraunkortasunaren nozioei buruz ikertzen dut. Guggenheim Museoan eta Bilboko Rekalde Aretoan, Huescako CDANen, Uharte Zentroan eta Iruñeko Ziudadelan, besteak beste, jarri ditut erakusketak.

Diziplina anitzeko artista.

Iruñean jaio nintzen 1975eko urrian.

Oihalak maite ditut arrazoimena erabili baino askoz lehenago. Amatxok hala kontatzen du. Eta garai batetik hona hariak ere maite ditut. Haiekin hitz egiten dut identitateaz, bakardadeaz edo feminitateaz. Fantasiaren eta errealitatearen, txikiaren eta handiaren, kanpoko munduaren eta barrukoaren arteko mugei buruzko galderak egiten dizkidate.

Ehunekin elkarrizketa intimoa, luzea, sakona eta sentsazioz betea da

ukimenak. Pieza azaletik eraikitzen da, eta hori, lagunok, zoragarria da. Laztan bakoitzak ezkutukoa argitzea bilatzen du, puntada bakoitza, tartean dagoen zuntzaren izaera errespetatzea. Eta nik, nirearekin adiskidetuko nauten munduak aurkitzea.

Eta dena EMAKUME HAIEI esker.

Arte Ederretan lizentziatua UPV/EHUn, eta Praktika Artistikoa eta Ikasketa Kulturalak masterra NUPen (2021).

Absentziaz betetako objektuak eta argazkiak dira? Presente egin?

Harritu eta beldurtu egiten naiz, eta nik galdetzen diot:

“Hura zu edo ni”

Nire ustez nor naizen eta zer naizen galdetzeko moduek salatzen gaituzte.

“Es un primer plano, una decapitación.” (Oihana Garro 2017, 129) 

Amonari begira egoten naiz, boligrafo gorri batekin aitonaren errauts-ontzia koloreztatzen, sosa zela esanez. Asko gustatzen zait. Denborarekin zerikusia duela uste dut.

Sinestea,

Zerbaitetan sinestea,

Edo besterik gabe egin, sinistu edo ez.

Agian ez naiz ni, baina batzuetan bestea naiz, hainbeste non haiek gabe ez naizen.

1988an Arte Ederretan lizentziatu nintzen, eskultura espezialitatean, UPV/EHUn. Ondoren, Londresen eskultura graduondoko bat egin nuen eta Artelekuko tailerretan parte hartu nuen.

Subjektibotasun femeninoak eta genero-kontuek zeharka zeharkatzen dute nire lana, maitasunaren imajinarioa, hezkuntza sentimentala, plazer femeninoa edo amatasunarekin lotutako figurak bezalako gaien bitartez, femeninotasunaren topikoak, rolak eta arketipoak zapuztuz.

Gorputzaren ideia, entitate sexuatu gisa, errepikakorra da. Gorputza-objektua, gorputza-lengoaia, gorputz organoak objektu bihurtuz, zeinak, aldi berean, edukiontzi politikoak baitira.

Nire azken proiektuen artean, honako hauek nabarmentzen dira: Clitoria (2019) erakusketa Iruñeko Apaindu Gunean; Uharte Zentroko egonaldia (2020) Las maquinistas proiektuarekin; eta Sueñario (2021) ekintza plastikoa, Nafarroako Museoan.

Musikaria eta Arte Eszenikoetan lizentziatua Cartagenan, Kolonbian (2009). Nire ikerketa- eta sorkuntza-bidea ahotsetik eraiki dut dimentsio anitzeko egitate gisa, bizi estetikoa, sozio-politikoa, emozional-afektiboa eta bizi dudan misterioa ehuntzen dituena.

Ibilera horretatik, praktika artistikoak aukera eman dit migrazio-oztopoak hausteko eta Ingalaterran, Jamaikan, Frantzian, Alemanian, Italian eta Espainian aurkezteko, ahotsari helduz kide-lurralde, pertsonal eta kolektibo gisa; soinu- eta mugimendu-fluxu gisa; emozio, energia eta errealitate gisa, non esperimentatu dudan posiblearen izaera barneratuta dagoela berezitasuna uhinkeria, eraldaketa gisa onartzean.

2019tik Iruñean bizi naiz, eta han Katanga Dub kolektiboa sortu dut.