Proiektu hau zeharkatzen nauen galdera batetik sortzen da. 
Galdera horrek ez du erantzunik bilatzen, oihartzuna baizik:

Zer gertatzen da gorputz batek desagertu nahi duenean? 
Nola bizi da bizitzeko eta hiltzeko desioaren arteko ertz hori?

Gorputz zaurgarriaren noziotik lan egiten dut, 
ez ahuleziaren sinonimo gisa,
 baizik eta trantsizio-, irekitasun-, haustura-egoera gisa. 

Bereziki interesatzen zait eraldaketa baten ondorengo une hori 
—aldagarri bat bezala— 
non gorputza jada ez den zerbait, 
baina oraindik ez da besterik. 

Lurralde liminala, anbiguoa, 
formak definitu gabe dituena.
Ez zait interesatzen narratiba itxi bat irudikatzea,
baizik eta pertzepzio- eta presentzia-espazio bat irekitzea
tarteko egoeretan bizi diren gorputzentzat, zalantzazkoak, etenak; 
migratzen duten orbainentzat, 
absentzia batek uzten duen arrastoarentzat, 
beti izendatzen ez den baina bere horretan dirauen hutsunearentzat.
Proiektu honek ez du erantzunik eman nahi. 
Dei bat da, entzute bat, arrakala bat. 

Errespetuz eta kontu handiz, 
mutatzen, zatikatzen eta desegiten diren 
beste gorputz batzuetara hurbiltzeko modu bat; 
ertzean bizi izan diren beste gorputz batzuetara, disoluzioa, galdera.