izakiaren osotasun jainkotiarra irudikatzen duen gorputza da, gure araztasuna biltzen duena.
Objektu bizigabea izatetik urrun, ontzi hau arkitektura sakratu eta denboragabea da, gure existentziaren nukleo osoa zaintzen duen totem minerala. Bere presentzia lurraren sendotasuna ekartzen du gogora, saihetsetatik jalgitzen eta gainezkatzen diren artile organikoek bizidunaren arintasuna, arimaren igarotzea eta afektuen fintasuna gauzatzen dituzten bitartean.
Bere buztinezko sabelean gizakiaren, animaliaren eta lurraldearen arteko mugak desegiten dira; umetoki nagusi bat, non materia sagaratu egiten den denboraren joanean aldaezin dirauena babesteko. Ontziak ez du espazioa bakarrik hartzen: sagaratu egiten du, buztina oreka kosmikoaren testigantza mistiko eta gure natura garbienaren azken babesleku bihurtuz.
Lana argitaragabea da, intuiziotik sortua, eta beste zeramika zein ehungintza gorputz batzuk izango ditu lagun, lekua egonez gero. Elementu bertikal baten gainean jarriko litzateke, eta beste hiru pieza horman.
Copyright © Uharteko Zentroa 2026