Campo de juego

Diziplinen, egiletzen eta formatuen arteko mugak lausotzen diren topaleku hibrido eta esperimental bat. Gorputzarekin pentsatzeko, ahultasunetik egiteko eta nekea bizitza-sistema jasanezin baten sintoma gisa kolektiboki lantzeko leku bat. Praktika editorial zabaldu baten eta elkarrekin egitetik abiatuta, proiektuak hausnarketa eta autozaintzarako tresnak sortu nahi ditu gorputz nekatuekin, ekoizpen forma kapitalistetatik urrunduz. Adin eta diziplina ezberdinetako emakume talde batekin batera, kezka horiek praktikan jartzeko topaketak sortzen aritu gara, gure ondoeza eta gure jakintzak partekatuz. Pertzepzio, idazketa, irakurketa eta mugimenduko ariketak egiten aritu gara, nola nago? galderari heltzeko, eta esperientziek ez izatea helburu produktibista bat baizik eta ongizate egoera presente batekin konektatzea ahalbidetuz, zaurgarritasun, errespetu eta konfiantzazko espazio bat irekiz. Hitzaren potentzian jarrita arreta, topaketa bakoitzaren amaieran gurekin dardaratzen duen hitz bat aukeratzen dugu eta bandera bat sortzen dugu. Aldi berean, irakurketa-klub faro bat osatu da, non gurekin doazen, zeharkatzen gaituzten eta momentu berezietan eraldatzen gaituzten testuak partekatzeko elkartzen garen. Proiektua espazio publikoetan eta Antártikan garatzen da, gorputzaren eta adimenaren autonomia berreskuratzeko tresna-kutxa bat eraikitzeko asmoz, kokatutik, erlazionaletik eta poetikotik abiatuta.

Memoria idatzia