Piedras en el bolsillo

Lucía Luquinen praktika behaketan oinarritzen da.
Idatzi eta zuzendu ahotsaren, gorputzaren eta hitzaren bidez.
Antzerkiak ihes puntu eta unibertso posibleen eraikitzaile gisa balio dio.
Pentsatu, idatzi, entseatu, probatu, konposatu, desegin, gorpuztu eta zehaztu egiten du.

Piedras en el bolsillo iraganeko espazioak, zehazki, haurtzaroko kalexka, berriz bizitzeko bultzadaren ondorioz sortutako testua da. Hainbat oroitzapen berreskuratzeak bere ohitura eta tradizioekin hitz egiteko aukera ematen dio. Hurbilekoak. Familiakoak. Ezagunak. 

Piedras en el bolsillo-k narratzaileak, kontsolamendu eta askapen espazio batera iritsi arte, egiten duen bidaia intimoa aurkezten du. Kalexka, beraz, espazio sakratu bihurtzen da ingurunearekin eta haren ekintzekin duen etengabeko interakzioari esker, gogo-aldarte desberdinak aurkitu eta identifikatzeko aukera ematen baitiote.