Gesto leer

Gesto leer lantegian zehar, urte hauetan zehar Azalan garatu ditugun jolas batzuk partekatuko ditut, lagun artean akonpainamendua praktikatzeko. Joko horiek errazak diruditen arren, praktikatzen dituzun heinean, tresna kritikotzat hartzen dituzu, lanean erabiltzen dituzun materialen balioa eta potentzia bereizteko. Materialak deitzen diogu sorkuntza prozesu batean agertzen diren keinu, ideia, gorputz, forma eta abarren multzo horri guztiari. Askotan, material horiek guk geuk haietaz egiten ditugun proiekzioen, espekulazioen, formulazioen eta esakuneen mende egoten dira. Ez diegu utzi izan behar dutena izaten, ustez izan behar dutena baizik. Esan ohi dut “bide-politikei” buruzko praktikak direla, esatetik egitera tarte handia baitago. Eta uste osoa dut gure lanaren zati bat dela, artista, komisario, bitartekari, teoriko... garen aldetik, elkarrengana laguntzea bereizketa prozesu horretan, lasaitasuna emanez eta, aldi berean, arte-sorkuntzak eta arte-sistemak berak mugiarazten gaituzten ahultasun- eta krisi-egoeretan eutsiz, egin behar dena egiteko gai izateko, eta ez egin behar dena. Nire ustez, praktika kolektibo bat da, eta aldi baterako ikaskuntza-komunitateen testuinguru horiek dira, ezin hobeak ikaskideen artean bidelagun izateko ahalmena praktikatzeko. Batak besteari irakurtzea, batak besteari irakurtzen berrikastea.